Efsa

Benim çocukluğumda Akşam ezanı okununca, Apar topar tozlarla bütünleşen küçük bedenlerimizle, evlerimize dönerdik. Ezan vakti geldi mi akşa...

Sahne değişir… İlk kez girilen bir mekanda, bir sandalyede oturmuştur kız. Gözlerini kapatmadan önce gördüğü son şey krem rengi duvardır....

Artık tüm tişörtlerime seni yazdığım kelimeleri bastırıyorum ben. Böylece tenime değen, her zaman bir sen!

Oyunlarımın arasında; eve bir koşu gidip su içmeyi. Annemin tembihlerini. Saflığımı, Küsmeyi, Barışmayı, Dizimin kanamasını, Kabuklarımı y...

- Anne, bak uçak ne güzel görünüyor değil mi? Yıldız gibi. - Evet haklısın ve renkgarenk. - Anne pilot muydu neydi? Hani bir şey ölmüştü ya...

Sahi vazgeç/de-n/meden de, geçebilirmiydim senden? Masallarım bile mutlu sonla bitmeyecek kadar sen olmuşken... Öyle bir masalmış bu, -mı...

Merhaba Sevgili, Uzun zaman oldu sana yazmayalı değil mi? Evet, gerçekten çok olmuş. Hatta yeri gelmiş bende bile tozlanmış bazı anılar. Z...