Büyüyoruz Sevgilim...

Büyüyoruz sevgilim..

Sen, henüz yaşanmamış öykülerin İstanbul hecesi oluyorsun benim için.

Ben ise, şu sıralar kaybedilmiş heveslerin son kırıntılarında gizleniyorum.

Nefeslerimizi tutar gibiyiz..

Mum bakışlara sahip gözlerimizle, günden güne eriyoruz..

Sonra an geliyor ritüel sevişmelerin karabasanı basıyor üzerimize..

Büyüyoruz sevgilim..

Sen artık suratımı öpmekten vazgeçip, sıfatıma odaklanıyorsun mesela.

Adınla başlayan sabahlarım, "günaydın"lara yenik düşüyor. 

O anlarda içi kof ağaç kabuklarından oluşmuş insanlığa benziyoruz.

Açıldıkça kırılan kalemlere dönüşüyor yüreklerimiz.

Delen, çevrildikçe kanırtan bencillikleri yutuyoruz öğün başına.

Kendi kibritini elinde tutan melekler gibiyiz sevgilim..

Kanatlarımızın yanmasından korkmadan, yakıyoruz her birini.

Yinede seni seviyorum.

İçine çektiğin her nefes yüzüme karbondioksit çarptırsa da.

Evet, gerçekten açıldıkça kırılan kalemler gibiyiz sevgilim.. 

Basit yada adi olduğumuz için değil, içimizdeki fazla kurşundan dolayı delirir gibi seviyorum seni. 

* 5. yılında da hac çıkmadı diye üzülüp ama hac parasını eve harcayan ama son dakika gölü ile ek kontenjan sayesinde hac çıkan bir ailenin mensubu olan Efsa.. Sevgili kızımızı satışa çıkardık mecburen.. 

* Görsel

Bir Kadının Aldatışı 2. Bölüm

"Öncesi"


İstediğim tek şey özenindi.

Tüm birlikteliğimiz senin yapmacık ve bir görevmiş gibi yaşattıklarından ibaret geliyordu gözüme.

Senin beni gerçekten hissetmeni beklerken;

içimdeki savunma içgüdüsü ile buna ihtiyacım yokmuş gibi davrandım.

Şimdi sakın susmamı bekleme, çünkü senelerce içimdekileri kusmayı bekledim sana.

Sana pişmanlıklarımı anlatmayı isterken hep dinlemeyi reddetti benliğin.

 Belki de duyacaklarından korktun kim bilir.

Sevgisizliğinle bu kadar açıkça yüzleşme cesaretin yoktu.

Hazır değildin duymaya, kendini tartmaya...

Sen konuşmayınca, kendimi dinlemekten usandım.

Usandığımda farklı kaçışlar aradım.

Ama bütün yollar sana çıkmamaya başladı geri dönüş zamanlarında.

İflah olmaz bir duygu arsızı olmaya başlamıştım, doymuyorum.

Senin boşalttığın anlarımı başka kimliklerde, başka resimlerde ve seslerde doldurmaya başladım.

İşte bu noktada hissetmeye başladın belki de bir şeylerin ters gittiğini.

Alışkanlıkla yaptığım yemeklerin bile tadı değişti senin için.

Bu sefer değiştiremeyeceğin hislerin altında ezil istedim!

Çünkü zamanla senin canını acıtmayı istedim.

Acıtamadığımı, değişemeyeceğini anladığımda; ama en çok kendime kızdığımda başladım seni aldatmaya.

Başka bedenlere sen diye sığınmadım ve yaslanmadım asla başkasının göğsüne.

Kimsenin kalp atışlarını duymadım senden başka.

Ama aldatmaksa aldattım işte düşlerimde.

Dokunmadan seviştim bazı bazı.

Senin umursamazlıklarına hüzünle ve öfkeyle seslenirken, onlarla şehvetli tonlarda konuşuyordum.

"Gel" desem geleceklerdi biliyordum

ve "Gel" dediler, gitmedim.

Kirletmeye kıyamayacak kadar çok seviyordun çünkü bedenimi.

Tek sevdiğin olarak gördüğüm bedenime başka dokunuşları yüzeysel tattırmaya kıyamadım.

Nasılsa aldatmıştım ya seni vicdanım daha fazla yükü kabul etmeyecekti belki de.

-Şimdi bana "neden" diye mi soruyorsun?

"neden"...

"Çünkü senelerce sen diye baktığım her yerde yokluğunun izlerini bulmamla başladı ilk kez her şey."

* Mutlu ama güneşte yanıp domatese benzeyen Efsa

* Görsel