Haklısın..



Haklısın;

İlk başta hiç sevmedim seni.

Sevgine inandırılmak istemedim ki.

Sen tuttun, beni kendine zorla ilikledin.

İki yakanı bir araya getirecek kadın sandın beni.

Oysa ben küçük şehirlerin içinde, hayallerini geleceğe erteleyen alelade kadından biriydim.

Ve sen İstanbul gibiydin sevgili..

Boğazlarını birleştiren köprülerle tutunuyordun hayata..

Haklısın;

Sonra çok sevdim seni..

Kokunu, parmak aralarını, koltuk altlarına sığınmayı..

Yüzündeki çukurlarını sevdim!

Sakallarını sevdim yuvam bildiğim..

Yutmaktan korkup kursağımda bıraktım seni, burnumun direğinde tuttum hüzünlerini.

Bir sıkımlık canımı saldım ellerine, bedenine serdim bedenimi..

Haklısın;

Çok aldattım seni..

Kirpiklerimle, ellerimle, kelimelerimle..

Ayaklarımla aldattım!

Başka bedenlere sarılıp yürüdüm yokluk zamanlarında.

Düşmeyeyim diye başka sakat kollara tutundum.

Yoruldum...!

Haklısın;

Düşünmemem gereken şeyleri düşündüm, üstüme vazife bilip.

Başkalarıyla olmamın umurunda olmadığını söylediğinde,

bir kelimenin içerisindeki ses düşmesi kadar vurucu oldu etkin!

Defalarca doğru yazılamayacağımı anlayan bir harften öteye gidemedim!

Sende izim başka kaldı, dilde başka…

Sonra başka yastıklarda…

Haklısın;

Hiç unutmadım seni.

Diş biledim geçen zamanda.

Kural koydum içlerinde senli maddeler taşıyan..

Saçlarımı kırmızılaştırdım yeniden.

Bir savaşa hazırladım narin ellerimi.

Yemin ettim, dua ettim.

Bana yaşattıklarını, sende yaşamadan öleme istedim!

Haklısın;

Sen gibi yapabilir, bir insan yada bir yalana sığınabilirdim.

Ona bir renk, bir koku ve bir ten sunabilirdim.

Ama geç dahil olunmuş hikayelerin esas kadını olmak istemiyordum artık.

Haklıydın!

Soğuk bir alınganlıktı benimkisi..

Teninle alınan teyemmümlerde aramamalıydım cennetimi...!

 
* İhale, ihale ve ihalelerle mücadelede bir Efsa...

* Görsel